جمهوری‌خواهی | احزاب| آزادی بیان|اقتصاد سیاسی|مزدبگیران| پیکار برابری| دانشگاه| بین‌الملل| حقوق بشر| سياست جنبش سبز

سردرگمی مطهری

پنجشنبه ۱۶ تیر ۹۰ - ۳ نظر

احسان معینی

سایت تابناک با انتشار متن کامل سؤال نمایندگان از احمدی‌نژاد که توسط علی مطهری در اختیار وی قرار گرفته‌بود تلاش کرد به شک‌و‌شبهه‌ها در مورد این ماجرا پایان دهد و بر قطعی بودن این امر صحه بگذارد تا این نماینده پیگیر مجلس تعطیلات آرامی را بگذراند. با اینهمه آنطور که از شواهد امر پیداست این سومین تلاش علی مطهری در طول عمر مجلس هشتم برای طرح سوال از احمدی‏نژاد هنوز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. علاوه بر این ابهام کلی، سایه ابهام دیگری نیز بر سر این طرح سنگینی می‌کند و آن اینکه چرا در میان تمامی اشتباهات فاحش مدیریتی و خیل عظیم قانون‌گریزی‌های دولت، علی مطهری پرسش‌هایی چنین "تاریخ‌مصرف‌گذشته" را برای رئیس جمهورش تدارک دیده‌است؟

تنها چند ساعت پس از تقدیم سوال ۱۰۰ نماینده از رئیس جمهور به هیات رئیسه مجلس نگذشته بود که عده‌ای از اصولگرایان مجلس فریاد برآوردند که کشاندن احمدی نژاد به مجلس در شرایط کنونی به صلاح مملکت و مردم نیست و از هیئت رئیسه خواستند که طرح را اعلام وصول نکرده تا فرصتی برای "تبادل نظر" با امضاء کنندگان فراهم آید. آشی که علی مطهری برای دولت آماده می‌کرد، پخته نشده به سردی گرائید.
گر چه مطهری گفته بود که "موافقت یاعدم موافقت هیأت رئیسه مجلس، اساساً دخالت و تأثیری در طرح سؤال ازرئیس جمهورندارد" اما عقب‌نشینی تعدادی از نمایندگان امضا کننده‏ این طرح از اجرایی شدن آن، نشان می‏دهد که این دست مخالفت‏ها، چندان هم بی تاثیر نیست. حمیدرضا فولادگر، یکی از امضاکنندگان این طرح که در همان روزهایی که تازه امضایش را پای طرح گذاشته بود گفته بود "اکثرنمایندگان این طرح رامشروط امضا کرده‌اند و ما با طرح سؤال می‌خواستیم برخی ابهامات برطرف شود"، چندی پس از انتشار آن، اجرای آنرا "درشرایط کنونی منتفی" دانست و عدم هماهنگی بین طراحان این سؤال وهیات رئیسه مجلس برای زمان ارائه آن و همچنین "فراهم شدن فضا برای دشمن و ضد انقلاب" را دلیل این مساله عنوان کرد. گویا در این فاصله چند روزه ابهامات مورد اشاره وی برطرف شدند.
همراهی رسانه‌ها و سایت‌های اصولگرا با مطهری نیز شک برانگیز بود. درست که طی چند روز گذشته کمتر رسانه‏ای بود که نتوان نامی از علی مطهری و طرح‏اش برای سوال از رئیس جمهور را در آن یافت و رسانه‏ها و سایت‏های اصولگرا به تریبونی تبدیل شدند تا صدای اعتراض علی مطهری را به گوش مخاطبان خود برسانند؛ اما عدم اظهار نظر گردانندگان‌شان این سایت‌ها که همگی‌شان نیز مستقیم و غیرمستقیم حضوری در مجلس دارند، خود حکایت از پشتیبانی محدود آنها از این طرح داشت.
مطهری که خود هر بار به تنهایی علم انتقاد از دولت را بر دوش می‏کشید تا بلکه هوادارانی بیابد و اصولگرایی خودش را در مقابل اصولگرایی رئیس دولت به کرسی بنشاند، گویا خودش هم چندان به ثبات قدم همراهانش امیدوار نیست و این بار نیز نه فقط در میدان مبارزه با احمدی‌نژاد که در حوزه اعنراض به هیأت رئیسه مجلس نیز چندان یاور ثابت قدمی همراه خود نمی‏بینید. او که در روز ۱۸ خرداد یعنی زمانی که تعداد امضاها مرز نود نماینده را گذراند اعلام کرد که به پشتوانه "قاطعیت نمایندگان در سؤالات‌شان" و "به فضل خدا این سئوال رابه جریان خواهیم انداخت" پس از چند روز از امیدواری دست کشید و به تهدید روی آورد. مطهری با مشاهده امکان تغییر جهت باد نامه‏‏ای اعتراضی به هیات رئیسه مجلس نوشت، آنان را به "عدم رعایت بیطرفی" متهم و اعلام کرد که اگر استانداران وفرمانداران، نمایندگان امضا کننده‏ طرح را "تحت فشار قرار دهند"، او وزیر کشور را استیضاح خواهد کرد.
اما روایت فولادگر از جمع شدن امضا و امکان منتفی شدن سوال از رئیس جمهور، نه تنها روایت نمایندگان مجلس از این داستان است و نه یگانه ابهامی که حول این ماجرا وجود دارد. روح‌الله حسینیان، رئیس فراکسیون حامیان دولت در مجلس مدعی شده "طرح سؤال از رئیس‌جمهور مورد رضایت مقام معظم رهبری نیست." این بار نیز علی مطهری تنها کسی بود که در مقام پاسخگویی به حسینیان برآمد و گفت "آقای حسینیان تصورشان ازسئوال از رئیس‌جمهور چیزی شبیه کودتاست". اما پاسخ مطهری به حسینیان فقط به راحت کردن خیال او از کودتا محدود نماند. بگذریم که اگر کودتایی در راه بود، به احتمال زیاد حسینیان از وقوع آن بیشتر اطلاع داشت تا مطهری.
مطهری که در تمامی این مدت به تنهایی همه ملالت‌های این میدان را به جان خریده است، سوال از رئیس جمهور را "مسئله ساده‌ای" می‌داند که به جریان افتادن آن، تنها "فرصتی برای" رئیس جمهور است تا بتواند "منطق خود را" از تریبون مجلس بیان کند. او گفته این فرصت "قطعا موجب تفاهم بیشتر مجلس ودولت خواهد شد" و به همین دلیل "برخی دوستان نادان و دشمنان دانای دولت" با آن مخالفند. ادعایی عجیب که بیش از هر چیز نشان از سردرگمی مطهری دارد. کافی است با چنین ادعایی مروری کنیم بر سیر وقایع.
اگر مطهری تا به حال موفق به قبولاندن طرح سؤال از رئیس دولت به مجلس نشده‌است به این دلیل بوده که مجلس به دنبال "تفاهم بیشتر با دولت" نبوده‌است. حسینیان که با طرح سؤال مخالف است یا در زمره دوستان نادان دولت است یا در زمره دشمنان دانای آن. مطهری حاضر است وزیر کشور را استیضاح کند چون فرمانداران و استانداران منصوبش نمی‌گذارند دولت و مجلس تفاهم بیشتری داشته‌باشند. و قس‌علیهذا.
اما براستی دادن تریبون مجلس به فردی که شش سال آزگار است هر چه خواسته از طریق ده‏ها رسانه و نشریه عمومی و دولتی کشور گفته؛ از آمارهای متناقض رشد و توسعه کشور گرفته تا تهمت و افترا به اشخاص حقیقی و حقوقی، بی آنکه نگران پاسخگویی به کسی باشد چه فایده‌ای برای مطهری دارد که از مهرماه گذشته تا کنون ساعت‏ها وقت و انرژی خود را صرف به نتیجه رساندن این برنامه کرده است؟ جز این است که مطهری می‌خواهد برای لحظه‌ای هم که شده دامان خود را از خبطی که در دفاع از این فرد کرده پاک کند؟ جز این است که می‌خواهد به ما بگوید اشتباهی کردم و اکنون می‌خواهم آب رفته را به جوی بازگردانم؟ شاید هم می‌خواهد در بازی بزرگانی که گویا هنوز تصمیم به بیرون کردن رئیس دولت نگرفته‌اند سهمی داشته باشد؟ پاسخ به این پرسش‌ها بالاخره روشن خواهد شد. اما همین امروز دو چیز مسلم است: اول اینکه کسی مطهری را در بازی بزرگان راه نمی‌دهد؛ و دوم اینکه با این میزان از سردرگمی نمی‌توان اشتباهی به این بزرگی را تصحیح کرد.