جمهوری‌خواهی | احزاب| آزادی بیان|اقتصاد سیاسی|مزدبگیران| پیکار برابری| دانشگاه| بین‌الملل| حقوق بشر| سياست جنبش سبز

ریشه مشکلات امنیتی کشور در کجاست؟

سه شنبه ۵ بهمن ۸۹ - ۲ نظر

اردلان وزیری
در فاصله‌ای کمتر از یک سال، ۳ دانشمند هسته‌ای ایران ترور می‌شوند، محموله سلاح‌های ارسالی ایران به شورشیان مسلمان نیجریه کشف، عضو ارشد سپاه قدس در افغانستان دستگیر و دخالت ایران در انتخابات عراق آشکار می‌شود و ویروس استاکسنت در شبکه هسته‌ای ایران نفوذ می‌کند و برای چندمین بار باعث تأخیر در راه‌اندازی نیروگاه هسته‌ای بوشهر می‌شود. به‌واقع، مشکل امنیتی که در یکسال اخیر بلای جان کشور شده در کجا ریشه دارد؟
فهرست بلندبالای موضوع‌هایی که از گسترش تروریسم در سیستان و بلوچستان تا درز کردن خبر کتک‌کاری احمدی‌نژاد و جعفری فرمانده سپاه به رسانه‌ها را در بر می‌گیرد همه و همه از تزلزل پایه‌های اقتدار و کارآمدی سازمان اطلاعات ایران حکایت می‌کند که مسلما یکی از اولین دلائل آن بی‌صلاحیتی مسؤولین اطلاعاتی کشور است. نمونه بارز این بی‌کفایتی را در واکنش کودکانه حیدر مصلحی در سخنرانی اخیرش در مورد "نفوذ سرویس اطلاعاتی ایران است به داخل موساد" می‌توان مشاهده کرد.

حیدر مصلحی در سخنرانی‌ای اسف‌انگیز که نشان از عدم تسلط وی به مسائل امنیتی داشت، اسرار سری و فوق سری کشور را لو داد! وی به مناسبت دستگیری -فردی که ادعا می‌کرد- عامل ترور دکتر علیمحمدی - است- و در جمع ده‌ها خبرنگار به مدیران موساد اطلاع داد که عوامل اطلاعاتی ایران به تشکیلات این سرویس مخفی نفوذ کرده‌اند. اگر این ادعا درست باشد و در واقع مصلحی نه فقط جانِ عوامل اطلاعاتی کشور را به خطر انداخت بلکه امکان کسب اطلاعات در آینده را نیز از بین برد. و اگر ادعای مصلحی توخالی باشد، بهترین پیام به موساد است درباره بی‌کفایتی نیروهای اطلاعاتی کشور. زمانی که اعترافات ضد و نقیض و فیلم‌گونه عامل ترور را هم به این ماجرا اضافه کنیم متوجه می‌شویم شکست‌های اطلاعاتی و امنیتی پی‌در‌پی حکومت ایران، دستگاه‌های امنتیی کشور را وادار به واکنشی عجولانه و طراحیِ سناریو‌یی کرده که نویسندگان آن بیشتر به هیجان‌انگیز بودن داستان اهمیت دادند تا واقعی جلوه دادنش.
گذشته از بی‌صلاحیتی مسؤولان اطلاعاتی به دو دلیل دیگر برای افت اقتدار دستگاه امنیتی کشور می‌توان اشاره کرد:

اول ماجراجویی‌های شخص احمدی‌نژاد است. برکناری ناگهانی و اهانت‌آمیز ۵ معاون وزارت اطلاعات در یک هفته، عزل وزیر امورخارجه در یک سفر رسمی و کارهایی از این دست که شاید دل رئیس دولت را خنک کند اما جز بی‌احترامی به افرادی نیست که همگی به اطلاعات طبقه‌بندی شده خیلی محرمانه و سرّی دسترسی دارند و ممکن است در صدد تلافی برآیند.
و دوم، وجود سازمان‌های موازی اطلاعاتی، که قطعاً زاییده استبداد و فقدان کمترین اعتماد در گروه‌هایی است که امروز در کنار یکدیگر وظیفه پیشبرد امور حکومت و دولت را دارند. سازمان‌های موازی‌ای که بخش مهمی از وقت‌شان را صرف پرونده‌سازی برای یکدیگر و رقبای سیاسی‌شان می‌کنند. و به احتمال زیاد نیز بخش دیگری را به کشف شبکه‌های جنبش سبز در حلقه‌های امنیتی و اطلاعاتی اختصاص می‌دهند.
روشن است که تمامی این مشکلات از عدم پذیرش حداقلی از دموکراسی در مقام داور سیاسی ناشی می‌شود. این عدم پذیرش که با تقلب گسترده در انتخابات دهم ریاست جمهوری به اوج خود رسید هم اکنون حتی مجلس هشتم را در رسیدگی به این نوع ناکارآمدی‌ها فلج کرده‌است.